Σόφια, 1967
Σπούδασε ζωγραφική στην Εθνική Ακαδημία Τεχνών της Σόφιας με καθηγητές τους Πέταρ Μιχάιλοφ και Αντρέι Ντανιέλ, το διάστημα 1986-1992. Με κρατική υποτροφία πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές ζωγραφικής στην ΑΣΚΤ, με δασκάλους τους Χρόνη Μπότσογλου, Τάκη Πατρασκίδη και Ρένα Παπασπύρου. Από το 1997 έως το 2001 σπούδασε γλυπτική, με δάσκαλο τον Θόδωρο Παπαγιάννη. Έχει διδάξει, ως επιστημονική συνεργάτης, στο Τμήμα Γραφιστικής των ΤΕΙ Αθήνας (1998-1999) και από το 2005 έως το 2018 στο Πρότυπο Εκπαιδευτήριο Αθηνών.
Ζωγράφος, γλύπτρια και κεραμίστρια, έχει να επιδείξει πλούσιο, σύνθετο και πολυσχιδές έργο. Οι πρώιμοι πίνακές της κινούνταν στο πνεύμα του ρεαλισμού. Αντίθετα, οι τελευταίοι, χωρίς να αρνούνται την περιγραφική ακρίβεια, υιοθετούν εξπρεσιονιστική γραφή, με κύριο γνώρισμα το ελεύθερο χρώμα και την αδρή πινελιά. Νοηματικά, συνιστούν αλληγορίες με πρωταγωνιστική μορφή τη γυναίκα. Ανάλογη είναι και η γλυπτική της εργασία, ενώ η κεραμική της έχει σαφώς πιο διακοσμητικό χαρακτήρα.
Η πρώτη της ατομική έκθεση πραγματοποιήθηκε στη γκαλερί Sapio της Σόφιας το 1993. Έκτοτε, έχει παρουσιάσει το έργο της σε ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία, με τελευταία εκείνη στο Πολιτιστικό Κέντρο Ιβάν Σελιμίνσκι, στην Αθήνα (2025). Έχει, επίσης, λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έχει τιμηθεί κατά καιρούς με διάφορα βραβεία – ενδεικτικά αναφέρονται το β΄ βραβείο στον διαγωνισμό του Δήμου Λέσβου για το γλυπτό της Μικρασιάτισσας Μάνας στη Νέα Κούταλη (2005) και το β΄ βραβείο στον 45ο εθνικό διαγωνισμό καλλιτεχνικής κεραμικής (2006). Έχει συμμετάσχει σε επτά διεθνή συμπόσια ζωγραφικής και γλυπτικής. Ειδικά στα δύο Βαλκανικά Συμπόσια του Κοντιά (1999 και 2001) είχε οργανωτικό ρόλο.