Μπενεβέντο, 1987
Ξεκίνησε σπουδές στην Ακαδημία Καλών τεχνών της Νάπολης το 2009. Το 2014 έλαβε υποτροφία από την Ακαδημία Εικαστικών Τεχνών (Hochschulefur Grafik und Buchkunst) της Λειψίας, όπου έμεινε για έναν χρόνο. Με την επιστροφή του στην Ιταλία αποφοίτησε και έφυγε για μεταπτυχιακές σπουδές στο Άμστερνταμ. Σήμερα, μοιράζει τον χρόνο του μεταξύ Μπενεβέντο, Ρώμης και Άμστερνταμ.
Οι αρχαίοι μύθοι (ιδίως η μορφή του Ίκαρου) αποτέλεσαν τον πυρήνα της πρώιμης, εξπρεσιονιστικής ζωγραφικής του. Σταδιακά, στράφηκε προς την εγκατάσταση, χρησιμοποιώντας στα έργα του ποικίλα αντικείμενα: μέταλλο, γυαλί, σοβά, χρώμα, γύψο, ύφασμα κ.λπ. Αντλώντας έμπνευση από τα πρωτοποριακά κινήματα του τέλους του εικοστού αιώνα, στις πρόσφατες εγκαταστάσεις του εστιάζει στην αλληλεπίδραση χώρου-θεατή, δημιουργώντας γόνιμο προβληματισμό με έμφαση στις έννοιες της επιστήμης και της φιλοσοφίας, και τη θέση τους στη σύγχρονη κοινωνία.
Η πρώτη του ατομική έκθεση, ‟Tratti eterei” (Αιθέρια χαρακτηριστικά), φιλοξενήθηκε στο Palazzo Paolo V του Μπενεβέντο (2010). Ακολούθησαν εκθέσεις σε διάφορες πόλεις της Ιταλίας, ενώ η τελευταία, με τίτλο ‟L’impossibile che si Manifesta” (Το Αδύνατο που εκδηλώνεται) πραγματοποιήθηκε στο Fondazione ArtEnto της Βουδαπέστης (2023). Έχει, επίσης, λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις, κυρίως στην Ιταλία αλλά και στο εξωτερικό. Έχει βραβευτεί σε πολλούς καλλιτεχνικούς διαγωνισμούς, αρχής γενομένης από το «Premio Callisto», (Palazzo Paolo V, Μπενεβέντο 2009). Το 2014 έλαβε το πρώτο βραβείο, με το έργο 26 anni (26 Χρόνια), στον διαγωνισμό «Τέχνη και Αθλητισμός 2014» που διοργανώθηκε στη Sala delle Armi (Foro Italico, Ρώμη) από την Ιταλική Εθνική Ολυμπιακή Ακαδημία, το Ίδρυμα Giulio Onesti και την Ιταλική Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή, με αφορμή τους XXII Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Σότσι (2014).