Σόφια, 1932 - Σόφια, 2009
Σπούδασε στο Τμήμα Εικονογράφησης της Εθνικής Ακαδημίας της Σόφιας, με καθηγητή τον Iliya Beshkov. Αποφοίτησε το 1959 και το 1963 έγινε μέλος της Ένωσης Βουλγάρων Καλλιτεχνών. Ήταν, επίσης, μέλος του Salon D’Automne (Φθινοπωρινού Σαλόν), στο Παρίσι. Το 1983 εκλέχτηκε λέκτορας στην Ακαδημία της Σόφιας και αργότερα έγινε αναπληρώτρια καθηγήτρια.
Είναι μία από τις γοητευτικές φωνές της μεταπολεμικής βουλγαρικής τέχνης. Η ιδιαίτερη εργασία της, παρότι εκκινεί από το πλαίσιο του ρεαλισμού, προδίδει τη βαθιά γνώση του έργου του Σεζάν (στα τοπία της) αλλά και του Πυβί ντε Σαβάν (στα γυμνά της). Φιλοτέχνησε τοπιογραφίες, νεκρές φύσεις, πορτρέτα και κυρίως αισθαντικά γυναικεία γυμνά σε ταπεινά εσωτερικά ή μέσα στη φύση. Το ακριβές σχέδιο, το χαμηλών τόνων χρώμα και, κυρίως, η γαλήνη που εκπέμπουν τα έργα της, ανέδειξαν τη ζωγραφική της σε μαρτυρία μιας ιδιωτικότητας, μιας ηθελημένης απομόνωσης.
Είχε εκθέσει έργα της σε ατομικές εκθέσεις και σε πολλές ομαδικές, στη Βουλγαρία και το εξωτερικό. Το 1979 έλαβε τον τίτλο του Επίτιμου Καλλιτέχνη και το 1982 στο μετάλλιο α΄ βαθμού των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου. Έργα της βρίσκονται σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη της Βουλγαρίας, στη Δημοτική Πινακοθήκη της Σόφιας στις Πινακοθήκες του Πλέβεν, του Γκάμπροβο, της Βάρνας κ.α., όπως επίσης και σε άλλες συλλογές. Το 2022, με αφορμή την επέτειο των 90 χρόνων από τη γέννησή της, η Εθνική Πινακοθήκη διοργάνωσε μεγάλη αναδρομική έκθεση έργων της σε επιμέλεια του Ivo Milev.