Σόφια, 1927 - Σόφια 2022
Γεννήθηκε στη Σόφια. Πατέρας της ήταν ο δημοσιογράφος Petar Tasev από το Μοναστήρι (Μπίτολα) και μητέρα της η Slavka Harizanova, κόρη του επαναστάτη και εκδότη Lyubomir Harizanov. Σπούδασε ζωγραφική στην Εθνική Ακαδημία Τεχνών, με δασκάλους τους Dechko Uzunov και Iliya Petrov. Αποφοίτησε το 1952. Από το 1953 ήταν μέλος της Ένωσης Βουλγάρων Καλλιτεχνών. Ήταν, επίσης, αντεπιστέλλον μέλος της αυστριακής καλλιτεχνικής ένωσης Künstlerhaus.
Η Taseva συγκαταλέγεται μεταξύ των σημαντικότερων καλλιτεχνών της Βουλγαρίας του β΄ μισού του 20ού αιώνα. Διαμορφώθηκε στα πρώτα χρόνια μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και το έργο της αρχικά εντάχθηκε μέσα στο πνεύμα της σοσιαλιστικής, στρατευμένης τέχνης. Στους πίνακές της, ιδίως των χρόνων του 1970, κυριαρχούσαν μορφές εξιδανικευμένες, ηρωικές, απλών ανθρώπων (κυρίως γυναικών), μα και επώνυμοι ήρωες του βουλγαρικού έθνους. Μετά την πτώση του σοσιαλιστικού καθεστώτος η ζωγραφική της κινήθηκε προς το πνεύμα του ευρωπαϊκού Μοντερνισμού. Ασχολήθηκε με το τοπίο και τη νεκρή φύση, θεματικές που έδωσε το σπουδαιότερο προσωπικό της έργο, με αναφορές στον Σεζάν, τον κυβισμό και, κυρίως, τον εξπρεσιονισμό. Η όψιμη εργασία της χαρακτηρίζεται από τη σχηματοποίηση και το αντιρρεαλιστικό χρώμα.
Είχε παρουσιάσει το έργο της σε ατομικές εκθέσεις στη Βουλγαρία και το εξωτερικό και είχε λάβει μέρος σε ομαδικές. Πίνακές της υπάρχουν στα σημαντικότερα μουσεία της Βουλγαρίας (Εθνική Πινακοθήκη, Πινακοθήκη της Σόφιας κ.α.) καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές. Το 2024 η Εθνική Πινακοθήκη της Βουλγαρίας διοργάνωσε την πρώτη αναδρομική έκθεση του έργου της σε επιμέλεια της Boryana Valchanova. Είχε τιμηθεί με πλήθος βραβείων. Το 1974 έλαβε με το βραβείο Vladimir Dimitrov (το ανώτερο βραβείο ζωγραφικής της χώρας) και το Εθνικό Βραβείο Ζωγραφικής Zachary Zograf (1975). Βραβεύτηκε, επίσης, με το μετάλλιο α΄ τάξης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βουλγαρίας (1984) και το μετάλλιο α΄ τάξης των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου (2008), δείγμα της αναγνώρισης της καλλιτεχνικής της αξίας.