Κιουστεντίλ, 1953
Γεννήθηκε στο Κιουστεντίλ. Σπούδασε νωπογραφία/μνημειακή τέχνη στην Εθνική Ακαδημία Τεχνών της Σόφιας με καθηγητή τον Dimo Zaimov (απόφοιτος του 1980). Το 1986 συμμετείχε στην πρώτη έκθεση της πρωτοποριακής καλλιτεχνικής ομάδας «Η πόλη». Το 1995 κέρδισε υποτροφία για να εργαστεί στη Cité des Arts (Παρίσι). Γλύπτης και ζωγράφος, ο Blazhev σήμερα φιλοτεχνεί πίνακες, εγκαταστάσεις και μνημειακά γλυπτά. Ξεκίνησε από τον ρεαλισμό, σύντομα όμως το ύφος του στράφηκε προς τον εξπρεσιονισμό (με αναφορές στον Γαλάζιο Καβαλάρη και την παιδική τέχνη), προτού καταλήξει στην αφαίρεση (τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό) και εντέλει τις εγκαταστάσεις. Τον απασχολούν η υφή των υλικών (όπως πέτρα, ύφασμα κ.λπ.), μοτίβα όπως ο κύκλος, καθώς και το παιχνίδι των οριζόντιων και κάθετων στοιχείων. Έχει εκθέσει σε περισσότερες από διακόσιες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στη Βουλγαρία. Το 1999 έγινε ο νεότερος εν ζωή καλλιτέχνης που τιμήθηκε με αναδρομική έκθεση από την Εθνική Πινακοθήκη της Βουλγαρίας. Στον ίδιο χώρο το 2009 φιλοξενήθηκε μια ακόμη μεγάλη αναδρομική παρουσίασή του. Το 2023 στην γκαλερί Grafikart της Σόφιας έγινε μια μεγάλη έκθεση με τίτλο «Μακέτες και σχέδια». Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη της Βουλγαρίας, στην Πινακοθήκη της Σόφιας, στο Μουσείο Ludwig της Κολονίας, στη συλλογή Giulio Andreotti της Ρώμης, στο Art Griffin Foundation των ΗΠΑ κ.α. Έλαβε το βραβείο ζωγραφικής Ilia Bejkov (1984), το Βραβείο Καλών Τεχνών Zlatyu Boyadzhiev (1987), το Μεγάλο Βραβείο της Τριενάλε Ρεαλιστικής Ζωγραφικής (1987), το βραβείο Vladimir Dimitrov, το ανώτερο βραβείο ζωγραφικής της χώρας που απονέμει η Ένωση Βουλγάρων Καλλιτεχνών (2013) κ.ά. Έχει, επίσης, τιμηθεί με το μετάλλιο α΄ τάξης των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου.