Αθήνα, 1957
Σπούδασε συντήρηση έργων τέχνης στη Σχολή Δοξιάδη (1975-1978) και κατόπιν ζωγραφική και χαρακτική στην Accademia di Belle Arti της Φλωρεντίας (1978-1982), με καθηγητές τους Silvio Loffrédo και Roberto Giovanelli. Το διάστημα 1994-1996 πραγματοποίησε μεταπτυχιακό πρόγραμμα εκπόνησης έργου στην ΑΣΚΤ με επιβλέποντες καθηγητές τους Χρόνη Μπότσογλου, Γιάννη Βαλαβανίδη και Δημήτρη Μυταρά. Εργάστηκε (1977-1986) ως συντηρήτρια συνεργαζόμενη με το Υπουργείο Πολιτισμού, το Ινστιτούτο Γκαίτε και την Αυστριακή Αρχαιολογική Σχολή. Ασχολήθηκε με την εικονογράφηση βιβλίων και τη σκηνογραφία. Από το 1985 έως το 2011 δίδαξε στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Επίσης, συνεργάστηκε με τον Δήμο Καλλιθέας στην ταξινόμηση και δωρεά του λογοτεχνικού αρχείου και της κατοικίας του λογοτέχνη και κριτικού Γιάννη Χατζίνη, καθώς και στην ίδρυση του «Κέντρου Μελέτης Νεοελληνικής Λογοτεχνίας».
Τα θέματα που την απασχολούν στη ζωγραφική είναι το τοπίο, η ανθρώπινη μορφή, το πορτρέτο. Εργάζεται κυρίως με ελαφρές ύλες (υδατογραφία) και το σχέδιό της είναι ρεαλιστικό. Οι συνθέσεις της, δουλεμένες με ψυχρά χρώματα διακρίνονται για την καλλιέργεια έντονα μελαγχολικής ατμόσφαιρας.
Η πρώτη της ατομική έκθεση έγινε στη γκαλερί Θόλος το 1983. Έκτοτε έχει πραγματοποιήσει αρκετές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και έχει λάβει μέρος σε ομαδικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το 1989 εκπροσώπησε την Ελλάδα στο καλλιτεχνικό φεστιβάλ στο Χάσκοβο της Βουλγαρίας, το 1993 συμμετείχε σε πρόγραμμα ανταλλαγής εκπαιδευτικών της Ευρώπης με επίσκεψη στη Γερμανική πόλη Vilsbiburg (όπου διοργάνωσε έκθεση με θέμα «Η εξέλιξη της Ελληνικής Τέχνης από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα»), και το 2016 συμμετείχε σε καλλιτεχνικό συμπόσιο στην πόλη Rzeszof της Πολωνίας. Το 2018 στην Πινακοθήκη Κοντιά παρουσιάστηκε η έκθεσή της με τίτλο «Η ομίχλη».