Αθήνα, 1937
Σπούδασε στην ΑΣΚΤ, ζωγραφική (1956-1961) στο εργαστήριο του Γιάννη Μόραλη (λαμβάνοντας κάθε έτος υποτροφία από το ΙΚΥ). Μετά την αποφοίτησή του, συνέχισε (1962-1964) κοντά στον Βασίλη Βασιλειάδη, στο εργαστήριο Διακόσμησης και Σκηνογραφίας. Το διάστημα 1962-1964, με υποτροφία του ΙΚΥ μελέτησε τη βυζαντινή και τη λαϊκή τέχνη. Από το 1961 εργάστηκε ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος στο θέατρο και τον κινηματογράφο, καθώς και στην εικονογράφηση βιβλίων. Το 1977 εικονογράφησε το ημερολόγιο της Εταιρείας Τσιμέντων ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ-ΟΛΥΜΠΟΣ. Διακόσμησε το περίπτερο της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος στην έκθεση «Ποσειδώνια ‘84». Δίδαξε Διακοσμητικές Εφαρμογές, Ελεύθερο Σχέδιο και Χρώμα στη Σχολή Διακοσμητών ΑΤΟ-Δοξιάδη (1964-1976), Σκηνογραφία στις Σχολές ΑΤΕΣ και Βακαλό (1979-1984) και Διακοσμητικές Εφαρμογές και Χρώμα στα ΤΕΙ Αθήνας (1984-1986).
Η πρώτη του ατομική έκθεση ζωγραφικής φιλοξενήθηκε στην Γκαλερί Άστορ το 1970. Εκείνα τα έργα εκκινούσαν από τον κριτικό και τον φωτογραφικό ρεαλισμό, αλλά συνδύαζαν επιρροές από τον μαγικό ρεαλισμό και τη σκηνογραφία. Οι αλλόκοτες συνθέσεις αναφέρονταν στην πολιτική εκτροπή και σχολίαζαν το οξυμένο κλίμα της Δικτατορίας. Κατά τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης στράφηκε στην απεικόνιση του φυσικού τοπίου, χωρίς να εγκαταλείψει τις υπερρεαλιστικές του αναφορές, οι οποίες αφορούσαν την οικειοποίηση στοιχείων του αρχαιολογικού παρελθόντος ή και της σύγχρονης κοινωνίας, με ποιητική ματιά. Σταδιακά, η εργασία του εξελίχθηκε με τη σειρά «Αέναο Τοπίο»: τα τοπία του παρέπεμπαν σε αεροφωτογραφίες και ερμήνευαν τον χώρο με αναφορές στον εξπρεσιονισμό και την αφαίρεση. Οι μνημειακές συνθέσεις απλώνονταν στον χώρο μέσα από τη χρήση διαφορετικών, αλληλοσυμπληρούμενων τελάρων, όπου το τοπίο αναπτυσσόταν αέναα, σε ελεύθερη πορεία. Στις τελευταίες του σειρές τον απασχόλησαν το μοτίβο του κορμού αλλά και η προσωπογραφία (μέσα από σουρεαλιστικές συναντήσεις επιφανών προσωπικοτήτων). Ένας από τους πιο σπουδαίους Έλληνες εικαστικούς καλλιτέχνες των τελευταίων δεκαετιών, έχει παρουσιάσει το έργο του σε πλήθος ατομικών εκθέσεων με πλέον πρόσφατες τις εκθέσεις «Εσωστρέφεια σε μικρό format» (γκαλερί Αργώ, 2023) και τους «Σιωπηλούς διαλόγους» (Πνευματικό Κέντρο Μυκόνου, 2025). Έχει, επίσης, συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ενδεικτικά σημειώνονται η συμμετοχή του στη Μπιενάλε του Σάο Πάουλο (1969), το «Πανόραμα της Ελληνικής Ζωγραφικής 1950-1975» (Museum Ostwall, Dortmund, Γερμανία, 1976), «Η Φυσιογνωμία της Μεταπολεμικής Τέχνης στην Ελλάδα, Δ΄ Μέρος: Μετά την Αφαίρεση» (Αίθουσα Τέχνης Νέες Μορφές, Αθήνα, 1985), «Ελληνική Ζωγραφική 1968-1988/Peinture Grecque 1968-1988», Commision et secretariat du conseil des ministres des Communautes Europeennes (Βρυξέλλες, 1988), «Υφάνσεις. Ζωγραφική και Ταπισερί στην Ελλάδα από το 1960 έως σήμερα», (Μουσείο Μπενάκη, 2019), «1922-2022 Έξοδος - Διέξοδος» (Πρώην Δημόσιο Καπνεργοστάσιο, Αθήνα, 2023) κ.ά. Το 2011 η Ακαδημία Αθηνών τον βράβευσε για το σύνολο της καλλιτεχνικής του δημιουργίας.