Ρούσε, 1952 - Σόφια, 2020
Ήταν γιος του διάσημου θεατρικού σκηνοθέτη Λεόν Ντανιέλ. Σπούδασε με καθηγητή τον Dobri Dobrev στην Εθνική Ακαδημία Καλών Τεχνών της Σόφιας, από όπου αποφοίτησε το 1977. Το 1983 έγινε βοηθός καθηγητής στο εργαστήριο του Ivan Kirkof, στην Ακαδημία της Σόφιας, το 1988 εκλέχτηκε αναπληρωτής καθηγητής στον τομέα της Ζωγραφικής και το 1997 τακτικός καθηγητής. Δίδαξε στη Σχολή έως τον θάνατό του, ήταν δε ένας από τους σπουδαιότερους δασκάλους των τελευταίων δεκαετιών. Το 1986 ίδρυσε με άλλους καλλιτέχνες την πρωτοποριακή ομάδα «Η πόλη», με την οποία εξέθετε έως τη διάλυσή της.
Κατεξοχήν ζωγράφος, είχε ακόμη ασχοληθεί με τη μνημειακή τοιχογραφία, τη σκηνογραφία και την εικονογράφηση βιβλίων. Το ύφος του ήταν παραστατικό αλλά αντλούσε από το ευρύ πεδίο του ευρωπαϊκού Μοντερνισμού, μέσα από μια μεταμοντέρνα διάθεση ανασύνθεσης και επαναπροσέγγισης στοιχείων. Τα έργα του (πορτρέτα, τοπία, εσωτερικά) διακρίνονται για το στιβαρό σχέδιο και το τολμηρό χρώμα. Σε άλλες περιπτώσεις υιοθετεί εξπρεσιονιστικά χαρακτηριστικά και αλλού σουρεαλιστικά στοιχεία. Στις τελευταίες του συνθέσεις πρωταγωνιστούσαν σπουδαίοι ζωγράφοι της ευρωπαϊκής πρωτοπορίας, σε έργα με αλληγορική διάθεση.
Ήταν ένας από τους πλέον δραστήριους και επιφανείς Βούλγαρους καλλιτέχνες των τελευταίων ετών, με διαρκή εκθεσιακή και διδακτική δράση και εκτός της χώρας του. Είχε παρουσιάσει το έργο του σε πλήθος ατομικών εκθέσεων στη Βουλγαρία και το εξωτερικό. Η τελευταία, με τίτλο «Σημεία συνάντησης», φιλοξενήθηκε στην γκαλερί Nuance της Σόφιας (2018) και μεταφέρθηκε στα Βουλγαρικά Καλλιτεχνικά Ινστιτούτα του Βερολίνου (2019) και της Μπρατισλάβας (2020). Συμμετείχε, επίσης, σε περισσότερες από 100 ομαδικές εκθέσεις στη Βουλγαρία και το εξωτερικό. Από τις πιο πρόσφατες αξίζει να σημειωθεί η έκθεση για την ομάδα «Η πόλη», στην Πινακοθήκη της Ακαδημίας Καλών τεχνών της Σόφιας (2019). Είχε, επίσης, επιμεληθεί εκθέσεις βουλγάρικης τέχνης: «Βούλγαροι Εβραίοι ζωγράφοι» (Εβραϊκό Μουσείο Βιέννης, 1996), «Φίλοι της Ινδίας» (αίθουσα Sredets, Σόφια, 2013) κ.ά. Μετά τον θάνατο του ζωγράφου, διοργανώθηκε η αναδρομική έκθεση «Αντρέι Ντανιέλ: ανάμεσα σε δύο εποχές» στην Πινακοθήκη της Σόφιας (2020), σε επιμέλεια των Adelina Fileva, Krasimir Iliev και Olympia Nikolova-Daniel. Είχε βραβευτεί πολλές φορές για το έργο του. Ενδεικτικά αναφέρονται το κρατικό βραβείο Χρυσό Φτερό για την προσφορά του στη βουλγάρικη τέχνη (1998) και το Εθνικό βραβείο ζωγραφικής Vladimir Dimitrov το 2012. Μετά τον θάνατό του, τιμήθηκε με το Εθνικό βραβείο Zahari Zograf, την ανώτερη τιμή που αποδίδεται σε Βούλγαρους εικαστικούς καλλιτέχνες. Έργα του βρίσκονται σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη της Βουλγαρίας, στη Δημοτική Πινακοθήκη της Σόφιας, στη συλλογή Peter Ludwig στο Άαχεν, στην Πινακοθήκη της Μπρατισλάβας κ.α., καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές στη χώρα του και το εξωτερικό.