Πιτέστι, 1929 - Βουκουρέστι, 2011
Σπούδασε ζωγραφική στο Ινστιτούτο Τεχνών Nicolae Grigorescu του Βουκουρεστίου (σήμερα το Εθνικό Πανεπιστήμιο Τεχνών) μεταξύ 1949-1955, με καθηγητές τους Samuel Mutzner και Adam Bălţatu. Με την αποφοίτησή του έγινε βοηθός στη Σχολή και αργότερα έφτασε στον βαθμό του τακτικού καθηγητή. Το 1955 έγινε, επίσης, μέλος της Ένωσης Εικαστικών Καλλιτεχνών Ρουμανίας. Αναγνωρίζοντας τη συμβολή του το 1999 οι συνάδελφοί του τον εξέλεξαν επίτιμο πρόεδρο της Ένωσης. Ήταν ένας από τους πιο αναγνωρισμένους και σεβαστούς ζωγράφους της Ρουμανίας των τελευταίων δεκαετιών. Ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για τη σχέση τέχνης και κοινωνικού χώρου και για τη σχέση μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι μεγάλοι κύκλοι αφηρημένων πινάκων του (ήταν από τους πρώτους Ρουμάνους που έδωσαν αφηρημένα έργα). Τον απασχόλησαν ακόμη, οι αρετές της μεσαιωνικής και της βυζαντινής τέχνης, ιδίως σαν πνευματική βάση της σύγχρονης ρουμανικής καλλιτεχνικής δημιουργίας.
Παρουσίασε πρώτη φορά έργα του στο κοινό το 1954: μια σειρά σχεδίων στην ετήσια κρατική έκθεση στο Βουκουρέστι. Έκτοτε έλαβε μέρος σε πάμπολλες ομαδικές εκθέσεις στη Ρουμανία και το εξωτερικό, καθώς και σε περισσότερα από 150 συμπόσια. Η πρώτη του ατομική έκθεση φιλοξενήθηκε στη γκαλερί Orizont, στο Βουκουρέστι (1965). Ακολούθησαν δεκάδες ατομικές, στη Ρουμανία και άλλες χώρες (Πολωνία, Αυστρία, Γερμανία, Βουλγαρία κ.α.). Το 1970 εκπροσώπησε τη χώρα του στη Μπιενάλε της Βενετίας και το 2004 μια μεγάλη αναδρομική έκθεσή του εγκαινιάστηκε στο Μουσείο Τεχνών της Κωστάντζας. Είχε, τέλος, τιμηθεί με σημαντικά βραβεία. Ενδεικτικά αναφέρονται το βραβείο της Ένωσης Εικαστικών Καλλιτεχνών (1964, 1985), το βραβείο Ion Adreescu της Ρουμανικής Ακαδημίας (1983), Διεθνές Βραβείο στο πλαίσιο της έκθεσης ‟Omaggio a Picasso”, Palazzo Barberini Ρώμη (1999) κ.ά. Από το 2006 ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας της Ρουμανίας.