Αθήνα, 1948 - Αθήνα, 2021
Η ενασχόλησή του με τη ζωγραφική ξεκίνησε από το εργαστήριο υποδημάτων του πατέρα του. Κατόπιν, μαθήτευσε για χρόνια κοντά στον αγιογράφο Διονύση Καρούσο. Έκανε μαθήματα σχεδίου στο εργαστήριο του Πάνου Σαραφιανού και σπούδασε στην ΑΣΚΤ (1969-1972) με δασκάλους τον Νίκο Νικολάου και τον Γιάννη Μόραλη. Το 1978 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου έμεινε έως το 1992. Στη γαλλική πρωτεύουσα γνώρισε και τον Γιάννη Τσαρούχη. Το 2000 εκλέχτηκε επίκουρος καθηγητής στην ΑΣΚΤ, όπου δίδαξε έως το 2015 αναλαμβάνοντας το Εργαστήριο Νωπογραφίας και Τεχνικής των Φορητών Εικόνων. Τέλος, είχε ασχοληθεί συστηματικά με την αγιογραφία και είχε ζωγραφίσει με την τεχνική της νωπογραφίας πολλές μικρές εκκλησίες.
Ο Σάμιος ήταν ένας από τους σημαντικότερους και πλέον αναγνωρίσιμους Έλληνες παραστατικούς ζωγράφους των τελευταίων δεκαετιών. Τα πρώτα του έργα, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980, κινούνταν στο πνεύμα του ρεαλισμού, με επιρροές κυρίως από τον Τσαρούχη. Ήταν εσωτερικά (κυρίως καφενεία) με ονειρικό, ενίοτε, χαρακτήρα. Πρωταγωνιστούσαν ανθρώπινες μορφές και ιδίως γυναικεία γυμνά. Μετά το 1985, η ζωγραφική του εξελίχθηκε σε έναν περισσότερο προσωπικό τόνο, με αναφορές από τον υπερρεαλισμό: επιμήκεις μορφές καπνίζουν, συζητούν, ερωτοτροπούν σε παράξενα εσωτερικά ανακαλώντας την παιδεία του στη βυζαντινή τέχνη αλλά και τη βαθιά γνώση του ευρωπαϊκού μοντερνισμού. Στα τελευταία του έργα κυριαρχούσαν μνήμες από την παιδική ηλικία αλλά και αναφορές σε καλλιτέχνες του παρελθόντος.
Είχε παρουσιάσει το έργο του σε πλήθος ατομικών και ομαδικών εκθέσεων, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Η πρώτη του ατομική έκθεση, με τίτλο «Άγιο Όρος» και πίνακες που εικονογραφούσαν το ημερολόγιο της εταιρείας ΑΓΕΤ - Ηρακλής, φιλοξενήθηκε στη γκαλερί Ζουμπουλάκη (Αθήνα, 1978). Έκτοτε, ακολούθησαν ατομικές εκθέσεις στο Παρίσι, το Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη κ.α., καθώς και σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Το 1999 διοργανώθηκε στη Δημοτική Πινακοθήκη Πατρών η αναδρομική του έκθεση «30 Χρόνια Ζωγραφική», σε επιμέλεια της Όλγας Μεντζαφού-Πολύζου. Μια ακόμη αναδρομική, με τίτλο «Ζωγραφική Απολογία» πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Μπενάκη το 2014, την οποία είχε επιμεληθεί η Μαρία Ξανθάκου. Η τελευταία του ατομική έκθεση, με τίτλο «Καφέ ο Παράδεισος» εγκαινιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2020 στην γκαλερί Σκουφά.